De caravan is terug... voor de deur
Juli komt dichterbij. Ergens in een Brabantse woonwijk schuift een garagedeur open. De caravan. Die je in oktober zorgvuldig hebt afgekoppeld, de waterleiding hebt doorgeblazen, een muizenval hebt neergezet die je er in maart ongebruikt weer uit hebt gehaald. Die sindsdien heeft staan wachten met de geduldige waardigheid van een oude hond die weet dat zijn tijd weer komt.
Nederland doet dit massaal en met toenemend enthousiasme. In maart en april rolden 2.152 gloednieuwe caravans de showrooms uit; achttien procent meer dan een jaar eerder. De rest van Europa kiest de camper; de Nederlander, eigenzinnig als altijd, blijft de caravan trouw. Een klein tweede huis dat je gewoon meeneemt. Slimmer dan een appartement in Spanje. Goedkoper dan een bungalowpark. En je bent de baas over je eigen koelkast.
Geparkeerd op straat
Meer tijd nodig? In Cranendonck kost een ontheffing €31,70. Waarna u acht weken wacht op een beslissing. Uw vakantie duurt drie. De kinderen zijn al bruin terug, de caravan staat al lang weer in de stalling, en ergens in een gemeentelijk systeem wordt uw aanvraag nog steeds zorgvuldig gewogen.
En mocht u denken slim te zijn, denk aan elke drie dagen even een blokje om dan is er slecht nieuws. Een BOA met een goed geheugen herkent uw caravan ook aan de overkant van het dorp.
Maar dan toch.
Op dag drie vertrekt hij. Gekoppeld aan de auto, volgestouwd met een half huis, kinderen ingeladen en koffie in de thermoskan. De buurman zwaait enthousiast na. Of hij was blij dat ie eindelijk weg was.
Maakt niet uit. Volgend jaar staat hij er weer. Drie dagen. Voor de deur.
